Rine's wave

deel2

2011-10-14T01:27:00.000-07:00

haar hele leven is aan haar voorbij gegleden,
zonder dat ze zelf dan ook maar een enkele keuze heeft mogen maken.
Is het dan nu het moment voor de eerste eigen keuze in haar leven,
en de laatste?
Het water beukt op de rotsen, ver beneden haar.
Het geluid daarvan neemt haar mee naar een tijd,
een zorgeloze tijd lang geleden.

droom

2011-10-12T23:48:00.000-07:00

Ik stond weer op de uiterste rand van dat fjord.
Ik voelde me weer diep en diep ongelukkig.
Ik vroeg me af of ik het zou doen.
Wikken en wegen.
De man met wie ik getrouwd ben, is een wrede en harde man.
Niet alleen voor zijn onderdanen, voor hen is hij tenminste nog rechtvaardig.
Ook voor zijn kinderen en mij is hij zo hard.
Al zijn zonen zijn de wereld ingestuurd door hem.
De jongste was nog geen tien jaar.
Dochters heeft hij me nooit gegeven, en daar is hij nog trots op ook.
Mijn zonen heb ik nooit meer gezien.
Hij is blijkbaar vergeten dat hij maar een krijgsheer was voor hij mij trouwde.
En nu is hij koning.
En ik ben zijn koningin.

En toen werd ik wakker.
Ik weet wel hoe dit verhaal verder gaat,
maar dat schrijf ik nog wel op,
binnenkort denk ik .

Opruimen

2011-10-11T03:57:00.000-07:00

Het is gedaan.
Datgene dat ik moest doen.
Alle ingredienten waren in huis.
Het moest alleen nog worden samengebracht.
En dat heb ik nu gedaan.

De kast van mijn oma, die altijd bij haar boven stond, staat nu bij mij boven.
Ik had hem gekregen en gisteren was het eindelijk zover dat ik hem in elkaar kon zetten.
Nu heb ik een kast om dingen en gedachten in op te bergen.

Vandaag heb ik de kast voor een deel ingeruimd.
Ik heb al mijn historische kleding in de kast opgeborgen.
Ik heb dit leven en de ervaringen die erbij horen een plekje gegeven.
Ik kan het altijd bekijken al ik dat wil, maar ik heb het een plekje gegeven.
En dat voelt fijn.

Ik weet het.
Ik doe dit soort dingen altijd letterlijk,
of probeer het zo letterlijk mogelijk te maken.
Ik ga ook een doos in die kast zetten om alle gevoelens in op te bergen die ik niet meer wil voelen.
Dus ga in in de loop van de tijd ( alks de tijd ervoor daar is) die dingen allemaal opschrijven.
Allemaal op verschillende vellen papier.
En dan stop ik ze stuk voor stuk in die doos.
De doos staat mooi in die kast.

Opgeruimd staat netjes en voelt fijn, letterlijk en figuurlijk.

vorderingen op het mede front

2011-10-06T06:11:00.000-07:00

Zo, er is weer wat tijd verstreken.
De flessen hebben lekker staan blubben in de huiskamer.
Een heel gezellig geluid, absoluut.
Ik heb vandaag gezeefd, geheveld, aangelengd, gespoeld, geproeft en alcohol gemeten.
Het is al redelijk sterk spul en dat komt terug in de smaak.
Dat wil ik dus niet, dus heb ik specifieke smaakstoffen toegevoegd.
Mijn doel is een sterke, doch zachte mede.
Als het even kan zwaar en stroperig.
Nou, maar weer even afwachten wat het over een maand is.
Dan eventueel hevelen en proberen de massa wat helderder te krijgen.
Nu even wachten tot het weer gaat blubben en een maandje laten staan

mede

2011-08-06T07:28:00.000-07:00

In de flessen die jullie hierboven zien zit een goedje dat over een paar maanden mede is, heerlijke mede.

In de ene fles zit appel mede en in de andere rozenknop mede.

de ene fles

de andere fles en ik die hem vast houdt ( die fles mocht toch eens weglopen)

Ik beleef heel veel plezier in het maken van mede.

Ik lust er ook best wel een glas van af het af is.

En af en toe geef ik een fles aan vrienden.

Omdat ik vind dat iedereen de kans zou moeten hebben om mede te maken en ervan te genieten ga ik hier onder mijn eigen basisrecept en werkwijze neer zetten.

Dan kan iedereen die het wil het maken.

Veel plezier en skoll!

benodigdheden:

( voor ongeveer 10 liter wijn)

1 schone fles met inhoud tien liter

1 waterslot en bijbehorende afsluiting

3 kilo honing ( pure honing, dus geen glucosesiroop toevoeging)

1 liter bio appelsap

sap van 3 citroenen en 4 sinaasappels

2 tot 3 gram gist ( korrelgist voor wijn)

5,5 liter lauw warm water

recept.

Doe 1 liter water in een grote pan , voeg daarbij de honing, de appelsap, het sap van de citroenen en sinaasappels en ten slotte het gist.

Verwarm dit tot lauw-warm . laat het zeker niet warmer worden dan 50 graden, want dan gaat de gist dood.

Roer de vloeistof door zodat alles goed wordt gemengd.

Doe 2,5 liter water in de fles.

Voeg daarbij de vloeistof uit de pan ( gebruik een trechter en een soeplepel want dat is makkelijker)

Doe daarna nog 2 liter water bij het geheel.

Laat het rondwalsen in de fles zodat alles nogmaals goed wordt gemengd.

Vul het waterslot, zet hem vast in de afsluitdop van rubber en zet dat op de fles.

Op een rustige plek wegzetten, warm en uit de tocht.

Na twee tot 3 maanden het alcoholpercentage meten met een alcoholmetertje .

De wijn hevelen en zeven, zodat een vloeistof zonder droesem overblijft.

Vul dit aan naar smaak met water en honing tot ongeveer 10 liter.

(meestal ongeveer 1 kilo honing en de rest water)

Doe het waterslot er weer op en laat het vervolgens nog minimaal 2 tot 3 weken op een warme plek staan.

Zo kan de nieuwe honing ook nog wat vergisten.

Bottel de wijn vervolgens en zet het koel en donker weg.

Je kunt het ook in de grote fles laten zitten , als je het maar op een koele en het liefst vrij donkere plek weg zet. Kijk nog even het alcoholpercentage na zodat je dat op de fles kunt vermelden.

Dit is dus een basisrecept.

Maak het een keer, proef het, geniet er van.

Maar het leuke is dat je daarna kunt gaan experimenteren met smaken en toevoegingen.

Zo heb ik dit keer appel in de ene fles en rozenknoppen in de andere fles toegevoegd en de verhoudingen wat veranderd.

Het gaat om het plezier, en het is nog lekker ook.

Dus als je het nu maakt , kun je aan het einde van het jaar genieten van je eigen mede.

Benodigdheden kun je kopen bij brouw winkels ( alom te vinden op google, en anders vraag je het me maar)

Wat betreft de honing.

Natuurlijk is het het mooiste om de honing rechtstreeks bij de imker te betrekken, maar dat is in de praktijk niet altijd even makkelijk.

Je kunt gewoon potten honing kopen bij de winkel, als je maar goed op het etiket kijkt dat het pure honing is. In sommige honing is glucose siroop toegevoegd, deze moet je dus beslist niet hebben.

Veel plezier, en laat me het weten als je mede hebt gemaakt en wat je ervaringen zijn, vind ik leuk om te lezen.

Nog even dit: Noteer alles in een logboek.

Zo heb je je recept, je werkwijze en het resultaat op schrift.

SKOLL!

IJslandse vulkaan Grimsvotn uitgebarsten

2011-05-22T03:01:00.000-07:00

IJslandse vulkaan Grimsvotn uitgebarsten

2. ZEN - Yoshi san - saru

2011-03-14T07:18:00.000-07:00

Gewoon lekker om met je ogen dicht naar te luisteren

Ecolandbouw kan voedselproductie verdubbelen - Voedselcrisis - De Morgen

2011-03-11T23:41:00.000-08:00

Ecolandbouw kan voedselproductie verdubbelen - Voedselcrisis - De Morgen

Ik geef toe, ik ben vaak sceptisch over de teelt en het gebruik van biologische produkten, vooral omdat mensen er zo vaak mee genept zijn en worden. Maar als wat in dit artikel staat het geval is, ziet het er goed uit en kan de duurzame wereld weer een paar stappen dichterbij komen. Ik ben overtuigd, nu de rest nog.

Stop het Verbod van de EU op Kruiden en Vitaminen

2011-03-10T01:06:00.000-08:00

Stop het Verbod van de EU op Kruiden en Vitaminen

Omdat ik vind dat iedereen dit moet kunnen zien

2011-03-06T23:21:00.001-08:00

Water the great mystery - ondertitelt. from Vrillon on Vimeo.

spreeuwenspektakel Hoograven Utrecht

2011-03-05T06:18:00.000-08:00

mooi he

Drifting Away

2011-02-26T01:10:00.000-08:00

gewoon omdat het een wondermooi filmpje is

Nieuw type verstrengeling maakt tijdreizen mogelijk

2011-01-24T04:18:00.000-08:00

Aan de ene kant ben ik hier heel nieuwsgierig naar, maar aan de andere kant vraag ik me het nut af.

Ik ben er nog niet helemaal over uit, ook niet over de gevolgen die dit alles met zich meebrengt.

twijfel twijfel, maar goed, lees het zelf eens

Nieuw type verstrengeling maakt tijdreizen mogelijk

Aantrekkingskracht

2011-01-16T00:16:00.000-08:00

Ik moest er toch maar eens wat over schrijven,
wat aandacht aan besteden.
Ik voel al een jaren een bijzonder sterke aantrekkingskracht naar drie gebieden op deze planeet.
En dat gevoel wordt sterker door die jaren heen, en dat valt me steeds meer op.

Allereerst het gebied waar ik nu leef, het Rivierengebied tussen de Waal en de Lek en net ten zuiden van de Linge.
Ik heb echt wel geprobeerd, een aantal malen zelfs, om ergens anders een leven op te bouwen, maar mede door de aantrekkingskracht die deze streek op me uitoefent, kom ik telkens maar weer terug.
Natuurlijk zijn het ook mijn familie en vrienden die me hier telkens weer naartoe trekken.
Maar ik heb gemerkt dat het in zeer sterke mate ook een diepgeworteld verlangen naar deze streek is.
Het verlangen naar de rivieren noem ik het altijd maar.

De volgende streek het fjorden gebied tussen Bergen en Trontheim in Noorwegen.
Naar deze streek voel ik een diep verlangen , maar tegelijkertijd ook een soort van afkeer. Maar wel een aantrekkingskracht.
Zoiets van :"Eens was dit mijn huis, maar ik heb het vrijwillig verlaten omdat ik er diep ongelukkig was."
Het landschap blijft me overweldigen, elke keer als ik er kom.
Het zit wel heel diep in mijn ziel, maar ik zou er in dit leven niet kunnen wonen, mede natuurlijk omdat ik nu in het Rivierengebied ben geworteld.

De uiterste westkust van Bretagne in Frankrijk vormt ook een balletje van herinnering in mijn ziel, een balletje van geluk in dit geval.
Maar dit kan voor een deel verklaarbaar zijn door het feit dat een van mijn voorouders uit dit gebied komt..en ik een sterke verbondenheid voel met de vrouwelijke lijn van mijn familie...dus van moeder op moeder op moeder...en zo kan ik een aantal generaties terug gaan.

Het vierde gebied ligt in de UK.
Ook daar heb ik een gebied dat me in hoge mate interesseert omdat er van dat gebied een zeer sterke magnetische aantrekkingskracht uitgaat naar mij.
En in dit geval is het niet om alle magische en historische ijk punten, maar een aantrekkingskracht die dieper gaat.
Het gaat hier om Wiltshire, bekend van Avebury, Stonehenge, en vele vele oude magische plekken meer.
Ik ben nog nooit zelf, in dit leven, geweest in deze streek.
Maar de verbondenheid met dit gebied groeit de laatste jaren sterk.
In de komende jaren zal ik daar nog wel eens belanden, niet om er te wonen, maar om alles eens te zien en te voelen waar specifiek mijn gevoel het sterkste is.

Het zou zeker zo kunnen zijn dat dit met vorige levens te maken heeft, daar twijfel ik niet aan.
Maar ik meer vorige levens gehad en ik voel me lang niet met allemaal verbonden, sterker nog...ik voel me verbonden met deze vier.
Natuurlijk zijn daar allerlei redenen voor te bedenken, en dat heb ik ook echt al wel gedaan.
Maar deze vier zitten dieper begraven in mijn ziel, dieper dan vorige levens.

Van drie van de vier kan ik een verklaring geven.
In Noorwegen heeft mijn ziel een zeer intense ervaring gehad. De ervaring van zelfdoding.
In Bretagne is de reden ook duidelijk, dat is de vrouwelijke lijn in mijn familie, die heel sterk is.
Het Rivierengebied is ook duidelijk, want daar heb ik in dit leven een sterke binding mee.
Maar Wiltshire, dat is me tot op de dag van vandaag volledig onduidelijk.
Ik vermoed dat ik daar heen moet gaan om te ervaren waarom, dat zal er zeker nog wel eens van komen.

Zon komt twee dagen te vroeg op in Groenland

2011-01-14T23:09:00.000-08:00

Ik vind dit eigenlijk zo bijzonder dat ik het met iedereen wil delen

Zon komt twee dagen te vroeg op in Groenland

Onverwacht genieten

2011-01-13T06:54:00.000-08:00

Wat is het toch heerlijk,
en dat meen ik serieus,
als je onverwacht een dagdeel of dag vrij kunt nemen.
Zomaar, zonder reden, gewoon van het een op het andere moment beslissen.
En als het dan ook nog kan omdat het toch niet druk is op de afdeling,
dan geniet je echt.
En dan thuis, gewoon even niks.
Grote mok thee en achter de pc.
Buiten is het koud en valt de regen hard op het plaveisel.
Ik zit lekker binnen, in de warme, beschermende deken, dat mijn huisje heet.
Ik zit bijna te spinnen als een kat, zo kan ik daarvan genieten.

Ik ben al bij de rivier wezen kijken.
De zomerdijk is niet meer te zien, al het water is er al over heen gestroomd.
En nu ligt ze ergens verborgen onder het woest stromende water.
Een boomhut is inneens een dak op het water geworden en de pont is gestopt met varen omdat automobilisten en fietsers niet meer bij de pont kunnen komen aan de overkant van de rivier.

Ik vind het wel mooi, de macht van het water te zien in al haar vernietigende schoonheid.
De reinigende kracht die alles in haar medogenloze schoonmaakwoede meesleept.
Ik ga misschien zo nog wel even lezen, met mijn rug tegen de verwarming en een kussen onder mijn kont.
Zucht, zo veel te genieten op een middag in januari.
Morgen weer fris en fruitig naar het werk, want dat vind ik ook leuk.
Het hele leven is gewoon mooi en leuk om mee te maken.
Tralalalalaaa

Antonio Vivaldi.Four seasons.Winter.

2010-12-19T03:18:00.000-08:00

Deze kan er ook nog wel bij.
Om in de stemming te komen.
Om de geuren te ruiken die bij deze tijd van het jaar horen.
De geluiden van de vogels bij de voedertafels.
De kracht van het weer.

Walking In The Air (from: The Snowman)

2010-12-19T03:13:00.000-08:00

om

bedankt Natas, dit is echt zo mooie muziek. Ik zet het op mijn blog, voor jullie sneeuwpop

Sand Art - "Emotions" - SandFantasy

2010-12-18T02:44:00.000-08:00

Kseniya Simonova - Sand Animation (Україна має талант / Ukraine's Got Ta...

2010-12-18T02:35:00.000-08:00

Alan Watts & Chögyam Trungpa - Right Here And Now

2010-12-18T02:28:00.000-08:00

Rood

2010-12-12T08:43:00.000-08:00

Ik heb het weer gedaan.
Ja, alweer.
Ik kan het gewoon echt niet laten.
Eens in de zoveel tijd gebeurt het.
Dan moet ik het doen.
Nee, een dwangneurose is het nou ook weer niet.
Maar ik heb er blijkbaar wel een heel sterke behoefte aan.
Dan bedenk ik me inneens: Het wordt weer tijd.
En vanaf dat moment kijk ik telkens uit naar...

een drogist.
Of een supermarkt kan ook of een speciaalzaak.
Ze verkopen het allemaal.
Aan verslaafden zoals ik.
Ok, dus zaterdag ben ik naar binnen gelopen bij een drogist in het dorp.
Ja, de tijd gaat vooruit, en zo ook het assortiment van onze drogiste.
Ik ben zo blij dat ze de zaak weer heeft overgenomen en er haar eigen stempel weer op aan het drukken is.
Maar goed, ik ben daar dus naar binnen gewandeld.
En direct de voor mij bekende winkelhoek in gelopen.
Schrik....daar lag het niet meer.
In wanhoop keek ik om me heen.
Gelukkig, het was naar een andere hoek verplaatst.
En daar stond ie weer, het is er toch een behoorlijk poosje weggeweest .Of ik heb het een behoorlijk poosje uit mijn gedachten geweest.

tekening van Piet Brouns

Maar ik zag het
Ik herkende het
En daar was het weer.
Ik kon de andere dingen niet meer zien.
Mijn blik werd vastgezogen als een zuignapje op een badkamermuur.
Weet je, waar je handdoeken en zo aan kan hangen.
Maar dat terzijde.
Mijn blik werd als ware het magnetisch naar dat ding getrokken.
En echt, voor ik het me realiseerde had ik het in mijn handen en was bijna in draf op weg naar de kassa.
Gauw betalen en wegwezen.
Er mocht eens iemand binnen komen die dit ook zou willen kopen, nee daar had ik geen zin in.

werk van Koeljules

En vandaag heb ik het dan eindelijk weer eens gedaan.
En het voelt heel lekker.
Net zoals winegums met van die chemische kleur, smaak en geurstoffen.
En het is heel goed uit de verf gekomen.
Precies zoals ik het wilde.
Eindelijk weer eens chemisch rood in mijn haar.
Even de henna opzij gezet.
Ik had behoefte aan bloedrood haar, chemisch rood.
En dat doet henna niet voor me.
Ach henna komt ook wel weer eens aan de beurt, als ik het grijs echt goed oranje wil laten worden. Maar voor nu even rood.

Buiten spelen

2010-11-28T00:53:00.000-08:00

Wat was het toch weer heerlijk om vanochtend door mijn raam naar buiten te kijken en te zien hoe schitterend mooi de wereld zich had ingepakt .

als een cadeautje, als een vroege sinterklaas verrassing.

Het is nog niet eens winter en nu al ziet het er buiten wel erg winters uit.

Ik was eigenlijk nog maar net gewend aan de herfst en nog volop daarvan aan het genieten.

En toen, uit het niets, kondigde vrouwe winter zich al weer aan.

Alsof ze al een poosje achter de deur stond te wachten en nu haar geduld op was en ze zich in al haar pracht wilde laten zien.

Het kan echt niet op de laatste tijd.

Het ene mooie plaatje volgt het andere op.

Of kijk ik er anders naar.

Bewuster

Meer en meer bewust van de oneindige schoonheid

van alles om ons heen

van alles dat moeder Aarde ons wil tonen

al die schoonheid

Geniet ervan,want

voor je het weet

is het al weer lente.

Ga dus lekker naar buiten.

Om te spelen, te wandelen, te fietsen.

Gewoon om die alles openende lucht van een vorst ochtend in te ademen.

Die kou aan je neus te voelen

Weet je wat ik ga doen?

Ik ga naar buiten toe.

genieten.

Genieten

Tijd

2010-10-31T03:58:00.000-07:00

Vannacht is de klok weer een uur terug gegaan, waarom?
Ik zie echt het nut van die halfjaarlijkse klokverschuiving niet in, echt niet.
De machthebbers over het licht knopje denken dat ze blijkbaar zelfs de macht over de natuurlijke tijd moeten hebben.
Zoiets als:
"Wij bepalen wanneer het licht is en wanneer het donker is,ergo, Wij bepalen wanneer jullie werken en wanneer jullie slapen".

Konden we maar terug naar die oertijd, naar de tijd dat mensen leefden bij het licht ( ja ik zie het,hihihi).
Omdat het nu economisch altijd werkbaar moet zijn, met andere woorden, er moet dat en nacht worden gewerkt.
Ik kan daarom met hart en ziel gaan voor de opheffing van de zomer- en wintertijd.
Ik heb nooit het principe van deze moetwillige verschuiving van tijd gesnapt, of beter..niet willen snappen.
Ok, ik ben een tijd-rebel.
Ik hou van de tijd die ons bioritme regelt, van de zon en de maan, van het licht en het donker aan de hemel, van de regelmaat van de natuur die mijn leven ziet voortgaan.
Heerlijk !

Dus hou maar op met "bij het licht knopje willen staan en willen bepalen wanneer het licht is en donker, laat dat maar over aan de zon en de maan.
die hebben er veel meer ervaring mee dan de mensheid.
Geniet van de dag, als je al het moois in de natuur om je heen kunt bewonderen.
Geniet van de nacht als de heerlijke lome slaap je lichaam hersteld.
Doe net als ik...geniet!

Heerlijke herhaling

2010-10-16T03:35:00.000-07:00

Wat is het toch fijn dat er jaargetijden zijn!
Het is toch zeker heerlijk om te genieten van al het moois dat alles om ons heen ons te bieden heeft.
Alleen al dingen om naar te kijken, de kleuren van de natuur, de wolken in de lucht en nog veel meer.

En de daarbij behorende aktiviteiten natuurlijk.
Ok, wat mij het eerste te binnen schiet,qua aktiviteiten, zijn in de tuin rommelen en breien.
Eerst de projecten van vorige winter afmaken en dan het een en ander nieuw fabrieken.
Ik heb er zin in, die lange winteravonden, met een brei of haak werk op de bank.
Ik kijk er naar uit....echt waar!

vakantie

2010-10-04T08:33:00.000-07:00

Ik heb vakantie, altijd lekker.
Ik wil niks doen, maar tegelijkertijd heel veel doen.
Het lijkt wel of al mijn creativiteit er plotseling allemaal nu uit wil.
Ik zit dus vrijwel tegelijkertijd te haken, een breiwerk te doen, met pastelkrijt te tekenen, een laag verf op een schilderij te smeren, oh ja, en een blog te schrijven.
stop, ik heb een hele week vakantie...en dus genoeg tijd om de creativiteit rustig naar buiten te laten stromen.
Beter als de stortvloed waar ik nu in zit.
Dus nu even ademhalen...
En dan verder met het schrijven van dit blog.
En een foto plaatsen van het pastelkrijt werkje.
dat heet trouwens: Zaden.

het begint weer

2010-09-19T01:56:00.000-07:00

Langzaam aan is het beeld aan het veranderen.
Van fris groen, naar stoffig groen en vervolgens naar diverse tinten van bruin, rood en geel, om aan het einde op de grond te vallen en daar te verworden tot donkerbruine aarde.
Ja, het leven van een blad is eigenlijk best wel een beetje tragisch, aan de andere kant wel een leven van de ene na de andere metamorfose..klinkt wel leuk als je het zo opschrijft.

Ik vind het moment van het vallen van de bladeren toch eigenlijk wel het mooiste, omdat dit vaak gepaard gaat met wind en regen en soms zelfs wel storm.
Ik heb het wel vaker opgeschreven dat ik hou van najaarsstormen, vooral om er vanachter mijn dubbele beglaasde raam naar te kijken. Naar die wolken die langs de hemel stormen als een groep paarden die door het hoge gras van de steppen galopperen.

Ik vind het ook wel lekker om te wandelen in een storm. Dat je schuin voorover leunt tegen de wind in, en geniet van de schuimkoppen op de golven van de rivier, die staalgrijs naar haar delta stroomt.
Dat is een show die ik zeker niet ga missen, dan zit ik voorin de zaal en geniet met volle teugen.
En nu ga ik weer even naar buiten kijken, altijd grappig als het regent en de zon schijnt, kan ik weer zoeken naar een regenboog.
Tot de volgende keer maar weer

hehe

2010-09-12T05:03:00.000-07:00

Het is gelukt.
Vrijwel al mijn aardse en niet zo aardse bezittingen zijn nu samen gebracht in mijn huis.
Mijn eigenste huis.
Er liggen nog wat dingen bij mijn dochter, maar dat zijn spullen voor op zolder en voor in de bewaarklerenkast.
Ik wist niet dat ik her en der verspreid, nog zoveel spulletjes had.
Ik dacht dat ik het meeste al had weggedaan in mijn zoveelste poging om mezelf te ontdoen van het materialistische in mijzelf.

mijn nieuwe werk.

Wat ik inmiddels heb geleerd is dat materialisme niet hoeft te zitten in de tastbare spullen die een mens om zich heen verzamelt.
Dus ben ik gestopt met me , als het ware, schuldig te voelen over de spulletjes om me heen.
Ik voel me er lekker bij en ben momenteel echt gelukkig.
In elk geval, ik ben dus verhuisd en men kan dus weer zo af en toe een schrijfsel van me verwachten.

Leesvoer

2010-07-18T10:47:00.000-07:00

Ik heb momenteel even geen tijd, of niet zoveel, om stukjes te schrijven.
Ik ben namelijk aan het verhuizen.
Ik heb een schattig klein huisje gekregen, middenin het dorp.
Daar ben ik dus momenteel druk mee bezig om het helemaal naar mijn zin te maken.
Dus, het duurt even, maar ik denk dat ik volgende maand weer wat ga schrijven.
Een fijne zomer gewenst voor iedereen, geniet ervan.

ju ni of wel

2010-06-07T05:30:00.000-07:00

Voor de meteorologen begint de zomer op een juni,
voor de rest van de mensen op 21 juni.
Waarom is dat nou toch?

Hebben meteorologen een streepje voor bij de weergoden?
Of zouden ze het zelf georganiseerd hebben?
Dat het niet eerlijk is mag een feit worden genoemd.
Ik pleit dus voor een gelijk begin van de zomer voor iedereen!
een prettige , zwoele en rustige zomer gewenst!

Even gal spugen

2010-05-30T01:59:00.000-07:00

Ja, sorry hoor, maar ik wil toch echt even mijn gal spugen over het Eurovisie songfestival.
Dat is toch helemaal geen wedstrijd, dat is toch van te voren bepaald.
Een aantal heren in zwarte, nee grijze, pakken ( lees omroepbazen, die meestal voor ons bepalen wat wij leuk moeten vinden op tv) komt een keer per jaar bijeen. Ergens in een luxe hotel of conferentie oord wordt dan de te volgen strategie uitgedacht, en wisselt de nodige valuta van hand tot hand.

Om te beginnen is de competitie al niet eerlijk te noemen. Nee toch, als je als land eerst door een voorronde heen moet, daar kan ik nog bij met mijn gedachte. Maar dat er dan een handvol landen daar niet aan mee hoeven te doen, daar kan ik niet goed bij. En dat heeft niets te maken met de kwaliteit van het liedje te maken, verre van dat eigenlijk. Het heeft alles te maken met hoeveel landen ( lees ook omroepen, al dan niet staats-gesteund) meebetalen voor dit evenement.Dus ook hier hebben een paar rijke landen een voordeel op de rest ( waar heb ik dat toch eerder gehoord).

En dat alleen maar omdat ze hun geld liever uitgeven aan een liedjesfestival en een keer per jaar te horen wat een geweldige artiesten ze toch in dat land hebben ( want die zijn immers in een keer door).Nee, dan is het eigenlijk wel mooi om te zien dat al die nieuwe landen een beetje een wig drijven in de plannetje van die grijze heren. Met hun eigen pact van het stemmen op elkaar hebben ze bijzonder goed gekeken hoe de rest van Europa het al jaren doet. Het gaat dus niet om de kwaliteit van het muzikaal produkt , nee daar heeft het eigenlijk bijna nooit over gegaan. Het gaat over gekonkel van heren in grijze pakken in lange steriele gangen.

Dus Sieneke, meid het heeft zeer beslist niet aan jou gelegen. Ik ben absoluut geen liefhebber van het soort muziek dat je vertolkt, maar dat is een kwestie van smaak ( en maar gelukkig dat iedereen een andere smaak heeft anders werd de wereld wel heel saai).

Nee, het feit dat jij niet door de voorronde bent gekomen, is een vooropgezet plan geweest, of geloof je nou echt dat dat hele tele-voting een soliede stemsysteem was. We doen het toch ook niet bij politieke verkiezingen ( sorry beetje fout voorbeeld haha). Nee, de grijze heren hadden van te voren al besloten dat Duitsland zou gaan winnen.

O ja, sinds wanneer hoort iemand als mevrouw Snijder thuis in een vakjury, directie van de Tros? Jullie weten wat je moet doen, meer geld sjoelen naar de Eurovisie en grijze pakken kopen.

vibes

2010-05-08T05:55:00.000-07:00

Ja, er is er weer een "geboren".
Ook dit keer had ik geen flauw benul wat er uit zou komen.
Ik vond de ondergrond, die ik enkele weken geleden heb gemaakt, al zo vaag.
Maar, naar mijn eigen mening, is het weer een mooie "baby".
een die me laat glimlachen.

Over Kanninefaten, Batavieren, Romeinen en anderen

2010-04-30T11:30:00.000-07:00

Ooit, echt heel lang geleden leefden hier in Herwijnen en omgeving al volop mensen.
En als ik het over lang geleden heb , dan heb ik het over de tijd rondom het begin van onze jaartelling.
Wat een , toch wel, bekend feit is is dat in deze contreien redelijk wat Romeinen rondhingen.
Er schijnt zelfs een Romeinse brug over de Waal geweest te zijn. En wel bij de oude veerstoep van het veer naar Zuilichem. Ook is het een redelijk bekend feit dat er ongeveer ter hoogte van Herwijnen een doorwaadbare plek in de rivier was, waar te paard die rivier kon worden overgestoken. Maar ja, waarom een brug bouwen op een plek waar je ook te paard door de rivier heen kunt waden
Dat zal ik nog eens onderzoeken, dat van die doorwaadbare plek.

Een ander feit uit die tijd is dat hier in de buurt Batavieren neerstreken. Men heeft het in dat geval specifiek over het gebied tussen de Maas en de Waal, waar die twee rivieren dicht bij elkaar stromen. Maar goed, ik kijk in dit geval niet op een kilometer of tien en als er dan toch die doorwaadbare plek was...
Ok, je hebt het waarschijnlijk al door, ik zit weer lekker te spitten in de geschiedenis van dit gebied, wat heel leuk is.
Ik heb zelfs ergens gelezen dat er hier Kanninefaten hebben gewoond, maar dat is voor mij een duidelijk geval van twijfel. Oh ja, en zelfs nog wat verdwaalde Eburonen.
Oh, wat is de geschiedenis van dit gebied toch rijk aan leuke twijfeltjes ( voor mij dan).
Ik ga in elk geval verder met zoeken, en dan hoop ik wel dat ik een volgende keer met een wat samenhangender verhaal kan komen over hier, het gebied waar ik leef, woon en werk en elke dag nog geniet van al het moois dat er hier te ontdekken is.
Ja, toch nog even iets. Morgenavond zou het zomaar kunnen gebeuren dat ik naar het Rot ga, een soort van kleine buurtschap hier langs de Waaldijk om te luisteren naar verhalen over dat mooie stukje Nederland. Vroeger was het daar straatarm, leefden gezinnen van 8 personen en meer in piepkleine dijkhuisjes...nu is het er rijk, vooral aan cultuur. Maar dat is iets wat ik eigenlijk van het hele dorp wel kan zeggen.
Deze was dus lekker vaag, ik had beter kunnen gaan schilderen, maar ik wil zo naar de lampionnen optocht gaan kijken, en als ik aan het schilderen ben ga ik door.
Dus maak er verder een leuke dag van en geniet!

En hier is Kiemetje

2010-04-16T05:36:00.000-07:00

Een klein werkje, dat ik heb gemaakt na het schilderen van een heel heftig werk ( green takeover). Om tot rust te komen moest ik Kiemetje maken

O jee!!!

2010-04-16T02:30:00.000-07:00

Er is er weer een op de wereld gezet.
Deze heet green take-over.
Ja er staat wel groen op, maar de kleuren lijken wat blauwer als ze in werkelijkheid zijn.
In elk geval was het weer een hele "bevalling "
Vanochtend was ik een beetje van de wereld eigenlijk.
Het enige dat ik eigenlijk kon doen is het doek pakken met de ondergrond waar ik dacht niets mee te kunnen.
Zelfs de ondergrond is geen eigen keus, dat is al bepaald door mijn onderbewustzijn.
Ik schilder ook niet bewust.
Ik ben wel wakker of zo en weet wel wat er om me heen gebeurd.
Maar op een of andere manier lijkt het of ik in een zeepbel zit en mijn onderbewustzijn even de dienst uitmaakt.
Ok, het levert wel iets moois op, althans ik ben er tevreden mee, en daarom doe ik mezelf dit eigenlijk wel aan.Vanochtend heb ik ook al een nieuwe ondergrond gemaakt...en wat ik daar mee ga doen, geen flauw benul, althans ...nu nog niet.

Deze wil ik even doorgeven

2010-04-13T00:20:00.000-07:00

Als deze kaars wordt verplaatst van de ene naar de andere site
dan zal de vlam van spirituele liefde en genezing doorgaan met
de weg te verlichten voor diegene die zoeken naar hun ware ik.
Breng dit licht naar je eigen homepage zodat hij de weg naar liefde en genezing zal verlichten.
Let op hoe hij van de ene naar de andere site reist en zo onze wereld met hoop zal vullen........

Inspiratie

2010-04-05T11:33:00.000-07:00

Gisteren was het er ineens weer, iets wat me al een tijdje in de steek had gelaten, al zeker een jaar of vier.Ik zat wat op twitter met een vriendin te kletsen toen zij aangaf te gaan schilderen omdat ze inspiratie had. Op een of andere manier knapte er op dat moment een soort van zeepbelletje in mijn hoofd en zag ik voor me wat ik zou gaan maken. Dus toen heb ik de ondergrond opgezet in acrylverf. Vanmiddag volgde de beeltenis. Mijn handen werkten automatisch, en op een of andere manier wist ik precies wat er op het doek moest komen. Die vriendin (Nessa) was op dat moment ook met een doek bezig en we waren zo ongeveer gelijk klaar. Onze doeken vertonen een aantal opmerkelijke overeenkomsten. Ze zijn allebei in droomtijd gemaakt en spelen zich daar ook af. Nessa kwam tot de conclusie dat we onze werken samen hadden gemaakt, en toen ik dat las wist ik dat ze gelijk had. Ik wil je wel bedanken Nessa, je hebt me geholpen mijn inspiratie voor het maken van schilderijen terug te vinden. En dat vond ik heel fijn.

onder de douche

2010-03-28T02:54:00.000-07:00

Oh nee, het is weer nodig denk ik.
En ik heb er zo'n hekel aan.
Het schijnt zo te zijn dat de maatschappij van je verwacht dat je met enige regelmaat onder stromend water gaat staan, of in een kuip met water gaat liggen, om jezelf schoon te maken. Voor een extra effect gebruik je daarbij produkten die schuimen en geuren naar bloemen of zo, en die zeggen de huid te reinigen, maar ook te beschermen.
Ik hou er echt niet van en doe het alleen om enigszins maatschappelijk aanvaard gedrag te vertonen. Wat ik lekker wel eens doe is gewoon met een washandje aan het aanrecht mezelf goed wassen, eigenlijk beter en je gebruikt minder water. Maar er is een manier waarop ik onder het stromende water staan wel lekker vind, heerlijk zelfs.
Stel je zo'n stortbui voor in de zomer, waarbij het water in bakken uit de hemel komt vallen. Ga daar maar eens in staan..echt absoluut de meest geweldige douche die je ooit hebt genomen....Ach, (verzucht) die tijd komt er gelukkig weer aan.

2010-03-26T07:43:00.000-07:00

Ik had er vanmiddag inneens zin in.
Dus heb ik het mandje gepakt en mijn handwerkspulletjes.
En ben ik aan het werk gegaan, sokken stoppen en kleding repareren.
Ik doe dat met zekere regelmaat, ook voor de rest van de directe omgeving, familie en goeie vrienden en zo.
Ik hou niet van de weggooi cultuur, dat als er maar een gaatje in je bloes zit hem al weggooien.
Nee, dat gaat er bij mij niet in.
Ik heb er een intense afkeer van dat mensen alles maar zo weggooien.
Wat ik nog erger vind is als ze kapotte kleding weggeven aan allerlei instanties die kleding verzamelen voor het goede doel, kom op zeg dat is wel heel gemakkelijk. Zo ben je mooi af van je kapotte kleren en is je geweten ook gesust dat je een goed doel hebt gesteund.
Dat is hypocriet! Geef dan niets, of kleding die heel is.
Ik repareer tot de kleding zo'n beetje op is, en dan is het versleten en maak ik er lapje van voor andere dingen van te maken.
Het heeft niets met zuinigheid te maken, maar eerder met creativiteit. Goede stoffen zoals linnen en goede kwaliteit katoen gaan lang mee, en het is dus zonde om als de mode voorbij is het maar weg te doen. Vermaak of gebruik in totaal iets anders, stimuleer je creativiteit , je fantasie en je kundigheid.
Drie vliegen in een klap.
Ja, en nu hou ik echt op , ik heb nog wat sokken te stoppen.

groen!

2010-03-22T04:24:00.000-07:00

schilderij: lente van Karin Boers

Ik kan er gewoon niet over uit. Als ik naar buiten kijk zie ik een paar bomen staan met grote knoppen, die op barsten staan. Ik ben echt blij dat er een paar vroege bloeiers voor mijn neus staan. Ik ben heel hard toe aan een beetje groen.
Nieuw groen wel te verstaan, dat groen van als je langs een rij bomen kijkt er een groenige waas over hangt.
Ja, dat soort van groen. Wat ik ook zo heerlijk vind zijn de vogels, die van het krieken van de dag tot bijna donker hun geluid laten horen, dat vind ik zo leuk.Daar kan ik me nooit over ergeren, dat blijft mooi om naar te luisteren. Gisteren (of was het eergisteren, maakt niet uit) fietste ik langs een Eik die al zijn oude blad nog in de takken had hangen. Je hoorde ze ritselen in de wind.
Ik weet echt niet of dat goed is of niet, of dat een zieke of een gezonde boom betrof, maar ik hoop dat die droge verdorde blaadje snel plaats zullen maken voor frisse groene. Elke zonnige ochtend is weer knisperent en fris. Niet knisperent van de nachtvorst, maar knisperent van jong stevig gras, dat koud en nat van de dauw onder je voeten voelt.Ik wil weer door een weiland rennen, vroeg in de morgen als het net licht is en zingen, net als de vogels.
Ach, nu wordt het weer een beetje bewolkt..maar ja, dat hoort er ook bij...en je wilt me niet werkelijk zien rondrennen in een weiland en daarbij horen zingen, dat doe ik wel als iedereen nog slaapt.

Knockknock , who's there ?

2010-03-14T07:49:00.000-07:00

Gisteravond gebeurde het weer, opeens zat je weer in mijn hoofd.
Ik zat lekker onderuit op de bank te genieten van een lekker glas Whiskey.
Nog even te kijken of er nog ergens een goeie film te zien was op televisie.
En toen...pof...daar was je weer, duidelijk aanwezig, op de voorgrond zelfs.
Het was echt geen geval van hersenspinning, daar was het te duidelijk voor.
Wensdenken of fantasie kan ik ook naar buiten vervoeren, daar was het te plotseling voor. En bovendien was er geen aanleiding.Er moet iets zijn
gebeurt waardoor je even heel sterk aan mij moest denken, en dat kwam even heel... boink... bij mij binnen in mijn hoofd. Ik kan wel iets verzinnen wat kan zijn gebeurd. Maar ik heb beslist geen zin om te gaan zitten gissen. Concentreer je nou maar op je werk en op waar je nu staat in je leven. Mij zul je voorlopig niet zien, denk ik. Dat komt later wel weer, als we daar aan toe zijn.
Tot die tijd groet ik je en krijg je nou weer eens een dikke knuffel van mij.
En tot de volgende keer dat je mijn hoofd binnenhuppselt...

lentegevoel

2010-03-09T07:18:00.000-08:00

Mijn hersens hebben een kronkel.
Als ik aan de lente denk zie ik elfjes.
Mijn hersens hebben dus besloten dat ik die associatie maak.
Eigenlijk een dwang associatie.
Het is gelukkig niet iets waar ik me aan erger.
Ik vind het zelfs wel grappig.
Het is ook daarom dat ik graag in de lente ga wandelen in een bos.
En dan het liefst in een zo oud mogelijk bos,
met hoge varens, mooie ruwe wortelsystemen en majestueuze, statige, prachtige bomen.
Ik moet nodig weer eens naar het bos om lekker te struinen, dat merk ik wel weer.
Bij de winter horen voor mij wandelingen langs het strand, met heel veel wind, lekkerrrrr.
De zomer, dan lig ik het liefst op mijn rug in een weiland naar de wolken te staren.
In de herfst wil ik eigenlijk alles.
In een herfststorm langs het strand lopen, dat mag ook langs de rivier zijn hoor.
In een weiland liggen en naar de wolken staren kan ook, in die mooie gelkleurde zonnige herfstdagen en ja het bos, wie vind dat nou niet mooi in de herfst.
Maar ja, ik was bij de lente en de elfjes.
Ik denk dat ik gauw naar het bos ga, spelen met de elfjes en lachen om niets.

Sneeuw in maart

2010-03-08T03:20:00.001-08:00

Geweldig!
Maart is weer begonnen met het uitdelen van cadeautjes.
Hadden we onlangs nog een paar hele mooie zonnige dagen, die ons lieten zien dat de zon nog steeds warmte uit kan stralen, vanochtend was het heel iets anders.
Om ervoor te zorgen dat we niet vergeten hoe sneeuw eruit ziet en voelt heeft Maart ons vandaag nog even ingeprent, zoals alleen Maart dat kan doen.
Maart die elk jaar weer samenspant met April. De rebelse maanden, die zich niets aantrekken van de gevestigde orde van de seizoenen. Het is waar dat Oktober dat ook wel heeft, maar op de een of andere manier komt Oktober veel serieuzer op mij over met haar stormen en wind.
Nee, Maart en April hebben iets frivools, iets speels over zich.
Iets lenteachtiges.
En het is een bekend feit dat de lente het meest rebelse seizoen is van het jaar.
Alles groeit en bloeit, maakt niet uit waar...overal het liefst.
Maar vandaag moeten al die mooie jonge plantjes en bloemetjes nog wel even voelen dat dat witte goedje erg koud is.
Maart roert haar staart en April doet wat zij wil.

Het breien der vesten

2010-03-07T09:05:00.000-08:00

Traag stroomt de rivier de Waal door het oneindig laagland.
Van het wat hoger gelegen gedeelte in het oosten naar het ( als er geen dijk was) onder water gedeelte in het westen, bij de zee.
Zoals het stromen van het water, gaat ook het breien van vesten: traag!
Ik ben bezig met drie vesten tegelijkertijd, drie totaal verschillende vesten in totaal verschillende materialen.

Waar ben ik eigenlijk aan begonnen? Is het niet meer dan genoeg om aan een vest per keer te werken?
Nee, zo zit ik niet in elkaar. Ik hou van afwisseling.
Dus om het geheel voor mij wat spannender te maken en voor de broodnodige afwisseling...brei ik er drie tegelijk.
Nee, natuurlijk niet tegelijkertijd, ik heb geen zes handen.
Nee, net dubbel gecheckt.
Het is meer zoiets van: een half uurtje werken aan de nummer een, een paar naalden nummer twee en even een mouw afmaken van nummer drie.
In elk geval weet ik een ding zeker als ik zo te werk ga.
De vesten komen echt af, en binnen een paar weken of in het ergste geval een paar maanden.
Maar dan heb je wel wat.

voor alles een begin

2010-03-07T03:17:00.000-08:00

Voor alles is er een begin en een einde.
Hierbij voor mij een nieuw begin.
Er is in de afgelopen tijd het nodige gebeurt in mijn leven en in mezelf, dus ben ik begonnen aan een nieuw hoofdstuk.
De rest van het boek zit in mijn rugzak die ik meedraag in dit leven.
De rugzak die vol zit met herinneringen, ervaringen, teleurstellingen , verdriet en vele mooie dingen die ik al heb mogen meemaken.
Ik geniet elke dag van de dingen die het leven voor me in petto heeft.
Een felblauwe lucht, waardoor de rivier nog blauwer lijkt en het gras van de uiterwaarden nog groener.
Ik zie de wereld graag in kleur, maar vergeet niet te genieten van de nuances van grijs op een bewolkte dag.

Het is niet eenvoudig om het geluk in onszelf te vinden.
En het is onmogelijk om het ergens anders te vinden.
(Agnes Repplier)

Het begin is er nu.
Het begin van een kronkelige weg vol wrochtsels.
Tot de volgende keer maar weer!